چه زیبا بود قدرت بزرگی مانند آمریکا ؛ از موقعیت خود درراستای عدالت جهانی و فقرزدایی استفاده میکردنه منفعت طلبی بیشتر ؛ درست مانند کوروش کبیر ایران ؛ کوروش کبیر به رفاء تمامی انسانی خاکی میاندیشید و برای او همه انسانها با هررنگ و فرهنگ و آداب و رسومی فرزندان یک پدر ومادرمحسوب میشدند و برای او یکسان بودند . مقاله زیر که به اظهارات مدیرآژانس توسعه بین المللی اشاره داردصحبت از فقر زدایی میکندکه این نکته ای قابل ارزش و بااهمیت  . ای کاش آمریکایی هابجای توسعه طلبی و فروش بیشتر تسلیحات خود تلاشی برای بشر از فقر میکردند:

ازطلوع بشریت، فقرزیاد ازپیشرفت جلوگیری کرده است، امید را گمرنگ می سازد و راه را بررشد درسراسرجهان می بندد.

راجیو شاه، مدیرآژانس آمریکایی برای توسعه بین المللی، گفت : «امروزما درآستانه رسیدن به جهانی هستیم که زمانی قابل تصور نبود: جهانی بدون فقر فوق العاده.»

خانواده هایی که درچنین فقری زندگی می کنند باید روزانه بین غذا، دارو، مسکن وآموزش یکی را انتخاب کنند. فقرفوق العاده، اندازه دقیقی برای درآمد یا مصرف غذا درهرروزنیست، بلکه محرومیت ازآزادی های اساسی وکرامت انسانی است.
نباید چنین باشد. امروزراهی برای خروج ازفقرفوق العاده، که از رشد اقتصادی فراگیروحکومت دمکراتیک شفاف مایه می گیرد، وجود دارد. ازسال ۱۹۹۹، رقم مردمی که گرفتارچنین فقری هستند، بطورمیانگین، هرسال نزدیک ۵۰ میلیون نفرکاهش یافته است. اکثرکارشناسان براین عقیده اند که تا سال ۲۰۳۰، نرخ فقرفوق العاده می تواند درسطح جهانی حدود ۳ درصد یا ۲۰۰ میلیون نفرپایین بیاید.

کلید چنین موفقیتی تنها سرمایه گذاری های مالی نیست، بلکه  مدلی جدیدی ازتوسعه را ایجاب می کند که مشارکت های عمومی و خصوصی، با نتایج ملموس و قابل اندازه گیری، ایجاد کند. این مدل برمشارکت سیاسی واصلاحات سیاسی بعنوان پیش شرط هایی برای سوق دادن سرمایه گذاری به مناطقی که بزرگترین تاثیر را برکاهش فقرفوق العاده و گرسنگی ومرگ درمیان کودکان خواهد داشت، استواراست.

برنامه آمریکا برای قدرت بخشیدن به افریقا بهترین نمونه است.  کشورها را تشویق می کند اصلاحاتی دربخش انرژی انجام دهند ، درهمین حال کارورزان را به فرصت های سرمایه گذاری که چنین اصلاحاتی بوجود می آورد ارتباط دهند.

پیامدهای این گونه مشارکت های جهانی روزبروزآشکارترمی شود. برای مثال، دراتیوپی شرکت دوپون یک سیستم توزیع بذر می سازد که به ۳۰ هزارذرت کارکوچک  می رسد وتولید را ۵۰ درصد افزایش می دهد. پس ازآن که دولت اتیوپی بخش توزیع بذر را آزاد ساخت، آژانس آمریکایی توسعه بین المللی سرمایه هایی برای حمایت های ساختاری فراهم آورد.

مناقشه همچنان یکی از بزرگترین چالش ها برای توسعه است.  پانزده سال بعد، شکست یا موفقیت کوشش برای پایان دادن به فقر فوق العاده به این بستگی خواهد داشت که آیا سیاست و کار توسعه می تواند درکنار تلاش برای برقراری صلح، امنیت و
ثبات کار کند، یا نه.

ایالات متحده آمریکا همچنان متعهد است ازطریق یک مدل  عمومی – خصوصی جدید توسعه، که بتواند نتایجی ورای سرمایه گذاری عمومی ببارآورد، به  فقر فوق العاده پایان دهد.

منبع :صدای آمریکا

+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم آذر ۱۳۹۲ساعت 9:44  توسط توکلی  |